Performance

Η παράσταση είναι η στιγμή γέννησης για τον καλλιτέχνη του θεάτρου, η στιγμή που κορυφώνονται μήνες μόχθου και η στιγμή που ολόκληρος ο κόσμος μπορεί να δεί τους καρπούς αυτού του κόπου. Περνάμε πολλά χρόνια προσπάθειας, εκπαίδευσης και τελειοποίησης για να βγούμε στη σκηνή.
Τι ελπίζει όμως να πετύχει ο/η καλλιτέχνης με την ερμηνεία, ποιο μήνυμα προσπαθεί να περάσει; Η απάντηση είναι πολλαπλή.
Ο Richard Schechner χαρακτήρισε εύστοχα μερικές αλληλένδετες σφαίρες της ερμηνείας όπως:

– Να διασκεδάσει

– Να δημιουργήσει κάτι όμορφο

– Να θεραπεύσει

– Να διδάξει ή να πείσει

– Να ενώσει το κοινό

– Να ασχοληθεί με το θείο και το δαιμονικό

Αυτές οι σφαίρες της ερμηνείας μπορούν να αλληλεπιδρούν αλλά μπορούν επίσης και να συγκρούονται μεταξύ τους. Υπάρχουν όμως άλλες σφαίρες, που δεν θίχτηκαν από τον Schechner.
Για να θεραπεύσει, ίσως χρειαστεί να αντιμετωπίσει το δαιμονικό ή να γίνει το κοινό μάρτυρας φόβου και πόνου, παρά ομορφιάς.
Άλλες φορές η τέχνη του performance μπορεί να θεραπεύσει ξεδιπλώνοντας την ομορφιά μπροστά μας.
Μπορεί να προσπαθήσει να διδάξει ή να πείσει το κοινό, αλλά μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί να επικαλεστεί το θείο και άλλες το δαιμονικό για να το πετύχει. Ωστόσο, θα αποτύχει εάν δεν καταφέρει να επικοινωνήσει με το κοινό.
Μέσα απο αυτές τις σφαίρες δημιουργείται η εμπειρία της παράστασης, καθεμία από τις οποίες είναι ένα μείγμα συστατικών που την κάνουν μοναδική. Καμία παράσταση δεν είναι ποτέ η ίδια και ποτέ δεν θα είναι.
Και γι’ αυτό συνεχίζουμε να δημιουργούμε!